محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
14
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
همواره از آن مسلمانان نيست . ( فلمّا رأى اللّه صدقنا أنزل بعدوّنا الكبت و أنزل علينا النّصر ) سنت خداوند چنين است كه نتايج در پى مقدمات آن و معلولها در پى علتهايشان رخ دهند . بنابراين هر كس عزمى راستين داشته باشد و عملى خالص انجام دهد به يارى خداوند به اهدافش دست مىيابد : « آنان كه هدايت يافتند ، لطف خدا بر هدايت و ايمانشان افزود و پاداش تقواى آنها را عطا فرمود » « 1 » و هر كس كاهلى و سستى كرد ، جز زيان و خوارى به دست نياورد : « در دلهاى ايشان بيمارى است و خدا بر آن افزود و به سبب دروغهايشان عذابى دردناك بر ايشان است . » « 2 » ( حتى استقرّ الاسلام ملقيا جرانه و متبوئّا أوطانه ) پايههاى اسلام با راستى و فداكارى و اخلاص استوار گشت و در شرق و غرب جهان گسترش يافت و خداوند آن را بر همه اديان چيره ساخت . ( و لعمرى لو كنّا نأتى ما أتيتم ، ما قام للدين عمود و لا اخضرّ للايمان عود ) اگر همانند شما ، تنبلى و كاهلى مىكرديم ، هرگز دين استوار نمىشد . حق و داد جز از راه جهاد با باطل و گمراهى و فروپاشى پايههاى آن از اساس امكانپذير نيست و اين امر تنها از راه وحدت كلمه به دست مىآيد . وحدت كلمه نيز مرهون فرماندهى شايسته و واحد است . . . از امام صادق عليه السّلام پرسيدند : « آيا ممكن است زمين تهى از امام شود ؟ » امام عليه السّلام فرمود : « نه » دوباره از او پرسيدند : « آيا ممكن است دو امام همزمان وجود داشته باشد ؟ » امام عليه السّلام فرمود : « نه ، مگر آنكه يكى از آن دو سكوت
--> ( 1 ) . وَ الَّذِينَ اهْتَدَوْا زادَهُمْ هُدىً وَ آتاهُمْ تَقْواهُمْ محمد صلّى اللّه عليه و آله / 47 : 17 . ( 2 ) . فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزادَهُمُ اللَّهُ مَرَضاً وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ بِما كانُوا يَكْذِبُونَ بقره / 2 : 10 .